بازگشت شب به خیر کوچولو
    < شب به خیر کوچولو   < سال 1389   < دست نوشته ها   < 


شب به خیر کوچولو
ارسال شده در تاریخ ۳۰م مهر ۱۳۸۹



شب به خیر کوچولودر آخرین ساعات روز دوم خرداد ۱۳۸۷سیدعزت الله ضرغامی درمراسم اختتامیه نهمین جشنواره بین المللی صدا ناخواسته کلید ماجرایی رازد که اول آبان ۱۳۸۹درطبقه پنجم ساختمان شهدای  رادیو برای آن جشنی برپا می شود.  

رییس سازمان صدا وسیما درجمع مهمانان داخلی وخارجی رادیو در باغ عباسی اصفهان از برنامه ای به عنوان برنامه دوست داشتنی وخاطره برانگیز رادیو نام برد که دوسالی از تعطیلی نابهنگام آن می گذشت.

اینکه مهندس ضرغامی آن شب بدون برنامه ریزی قبلی از برنامه شب به خیر کوچولو تجلیل کرد  یا اینکه تلویحاً از سیاستی که حذف این برنامه را در پی داشت انتقاد می کرد به درستی معلوم نیست .

اما آنچه به ذهن متبادر می شوداین احتمال  است که  انتقادهای آن شب رییس  سازمان از برنامه های رادیو گفتگو و موسیقی های برخی از شبکه های رادیویی نشانگر نارضایتی او ازبرخی امور برنامه سازی دررادیو بود که سرانجام در دی ماه همان سال به انتصاب محمدحسین صوفی ـ که یکی از نزدیکترین مدیران و دوستان مورد اعتماد ضرغامی بود ـ به عنوان سکاندار رادیو منجر شد.

تغییرات رادیو از همان زمان آغاز شد.از سطوح مدیریتی تا برخی از برنامه ها ، برخی موفق و برخی هنوز دربوته آزمایش .

اما اتفاق ساده ای که فردا اول آبان ماه ۸۹در رادیو ایران رخ می دهد یکی از جدیدترین این اتفاقات است که اگرچه رابطه مستقیمی به  تغییر مدیریتی دررادیو ایران ندارد اما نشان دهنده نوع نگاه متفاوت به رسانه  وکارکردهای آن در جامعه امروز ماست.

مطابق اعلام قبلی روابط عمومی رادیو ایران فردا اولین قسمت ازسری جدید برنامه شب به خیر کوچولو از این شبکه پخش خواهد شد و بازخوردهای قابل پیش بینی آن نشان خواهدداد که ضریب نفوذ این برنامه نزد شنوندگان چقدر خواهدبود؟

این نوشته درصدد به چالش کشیدن تصمیمات  دیروز یا امروزمدیریتی  درباره این برنامه نیست بلکه درپی آن است  که توجه مسولان را درمدیریت فرهنگی به مطالعه عمیق دررابطه رسانه وفرهنگ جلب نماید و خطرات اعمال سلیقه در برخی از تصمیم گیریها را گوشزد نماید.

مهمترین دلیل حذف این برنامه از جدول پخش برنامه های رادیو ایران تغییر عادت رفتاری جامعه درخصوص ساعت خواب بچه ها اعلام شد و اگرچه مدیران وقت  معاونت صدا هم به کیفیت خوب  برنامه  اذعان داشتند اما  این برنامه را متعلق به نسل قدیم می دانستند و معتقد بودند کارکرد رسانه رادیو دربرابر گسترش فعالیت تلویزیون در کشورما تغییر یافته است . آنها می گفتند دیگر نمی توان از خانواده ها خواست تا بچه های خود را ساعت ۹ شب با قصه رادیو به خواب تشویق نمایند پس لزومی به پخش این برنامه در شبکه سراسری صدای جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد و در یک اقدام ضربتی برنامه سلام کوچولو از این شبکه خداحافظی کرد تا فردا دوباره به بچه ها سلام بگوید وبرایشان لالائی بخواند.

جای این سؤال باقی است که رادیو تغییر کرده است یا تلویزیون یا بینندگان و شنوندگان آنها ؟

بدیهی است  رادیو همان رادیو است و تلویزیون همان تلویزیون آنچه تغییر کرده است نوع نگاه مدیریتی در این رسانه است . من خود از جمله کسانی هستم که به بازگشت دوباره این برنامه به جدول پخش رادیو ایران رأی داده ام و حتی به ادامه پخش آن در مناسبتهایی همچون شب عاشورا اصرار ورزیده ام زیرا معتقدم قصه گوئی وروایت کنندگی از زمره قالبهای مناسب ذات رادیوست که در هیچ شرایطی نمی توان آن را از رادیو جداکرد و  رسانه گرچه زائیده  فرهنگ است اما اکنون خود فرهنگ می سازد و دراین راه رادیو کاربرد خویش رادارد وتلویزیون کارکرد خود را واقبال به دیگری در برهه ای ازخاص نباید به تعطیلی برنامه ریزی فرهنگی دیگری بیانجامد.امااذعان می نمایم که ، کسانی که با استناد به نظریات جامعه شناسی رادیو دستور حذف این برنامه را از رادیو صادرکردنددلایل متقنی برای خویش داشته اند که  شایسته است دراین زما ن ا گر هنوز معتقد به رای خویش هستند  زمینه های بحث  کارشناسی درباره رفتن و برگشتن این برنامه به رادیو را در محیطی علمی و منتقدانه فراهم نمایند تا درتضارب آرا و فضای گفتمان نقش ورسالت رادیو به درستی تبیین شود.


:: ارسال نظر ::
  نام (اختیاری)
  پست الکترونیک (اختیاری)
  آدرس وبسایت یا وبلاگ (اختیاری)
نظرشما
 
کد امنیتی 
توجه: کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد

www.Dabbagh.ir Copyright © 2012 , All rights reserved.
Email : Info@Dabbagh.irRSS